فرمانده انتظامي شهرستان مراغه از كشف جسد موميايي تقلبي منتسب به پادشاه هخامنشي در مراغه خبر داد.
سرهنگ امامپور در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران افزود: مأموران انتظامي مراغه جسد موميايي تقلبي را از يك باند قاچاق اشيا عتيقه و به هنگام فروش آن كشف كردند.
وي گفت: اعضاي باند قصد داشتند اين جسد موميايي تقلبي را كه در داخل يك صندوق سيماني قرار داشت با منتسب كردن آن به يكي از پادشاهان هخامنشي به ارزش 50 ميليارد ريال به فروش برسانند.
سرهنگ امام پور تصريح كرد: ادوارت جنگي و لوازم شخصي اين جسد موميايي به طرز ماهرانهاي در داخل صندوق قرار داده شده بود و بيرون آن نيز با تصاويري از سربازان هخامنشي و نشانهها و نمادهاي آن دوره تزئين شده بود.
وي جنس اين موميايي، صندوق لوازم موجود در داخل آن را سيمان، گچ و اشيا بي ارزش عنوان كرد.
سرهنگ امامپور گفت: همچنين از اين باند 18 عدد سكه مسي تاريخي يكهزار و 272 عدد سكه تاريخي تقلبي و 22 قطعه انواع اشياء تاريخي شامل انواع مجسمههاي فلزي و سنگهاي قيمتي كشف شده است.
به گفته وي در اين رابطه يك نفر دستگير و تحويل مقامات قضايي شهرستان مراغه شد.www.ksabz.net
سخنرانی دکتر صادق ملک شهمیرزادی درمورد کاوشهای باستان شناسی در تپه سیلک
مکان:دانشکده علوم
زمان:۳۰/۲/۱۳۸۶ـــــ۳۱/۲/۱۳۸۶
همایش بررسی کاوشهای لایه شناسی تپه هگمتانه با حضور دکتر مسعود آ ذرنوش
( رئیس اسبق پژوهشکده باستان شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور )
همراه با تجلیل از خدمات ایشان به باستان شناسی ایران
زمان : سه شنبه ۱۸/۲/۸۶ ساعت ۱۰:۳۰
مکان :سالن فارابی ، دانشکده علوم
در این همایش به بررسی مبانی نظری باستان شناسی مدرن پست مدرن و مقایسه آن با باستانشناسی امروز ایران انواع باستانشناسی باستانشناسی تاریخی وفرهنگی پرداخته شد. و در پایان با پاسخ به پرسشهای دانشجویان این همایش یک روزه به پایان رسید .
لذا از کلیه ی علاقه مندان برای حضور در این همایش دعوت به عمل می آید.
| نخستین نمونه چشم مصنوعی در شهر سوخته یافت شد | |||||||
نخستین نمونه چشم مصنوعی که قدمتی ۴۸۰۰ ساله دارد در شهر سوخته یافت شد
تهران_ خبرگزاری میراث فرهنگی_برای نخستین بار در شهر سوخته یک چشم مصنوعی متعلق به 4800 سال پیش کشف شد.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ، "سید منصور سید سجادی"، سرپرست گروه باستانشناسی شهر سوخته با اعلام این مطلب افزود:« این چشم متعلق به زنی تنومند 25 تا 30 ساله است که در قبر شماره 6705 منطقه گورستان مدفون بوده است.»
وی در مورد مطالعات اولیه که بیانگر وجود آثار آبسه در زیر طاق ابرو است گفت:« به علت طول زمان زیادی که بخش زیرین چشم مصنوعی با پلک در تماس بوده، آثار ارگانیگی پلک چشم در روی آن قابل رویت است. »
سجادی در خصوص جنس چشم مصنوعی گفت: «جنس و ماده چشم یاد شده هنوز مشخص نیست و تشخیص آن با آزمایشهای بعدی موکول شده اما به نظر میرسد در ساخت این چشم از قیر طبیعی که با نوعی چربی جانوری مخلوط شده استفاده شده است.»
به گفته سرپرست هیأت باستان شناسی شهر سوخته در روی این چشم مصنوعی ریزترین مویرگهای داخل چشم توسط مفتولهای طلایی به قطر کمتر از نیم میلیمتری طراحی شدهاند.
مردمک این چشم در وسط طراحی شده و تعدادی خطوط موازی که تقریباً یک لوزی را تشکیل میدهند در پیرامون مردمک دیده میشود.
از دو سوراخ جانبی واقع در دو سوی این چشم جهت نگهداری و اتصال آن به حدقه چشم استفاده میشدهاست.
بررسیهای انسان شناسانه نشان داده به احتمال زیاد این زن دارای سنی بین 25 تا 30 سال و دو رگه (سیاه وسفید) بوده است.
در این قبر همچنین ظرفهای سفالی، مهرههای تزیینی، یک کیسه چرمی و یک آینه مفرغی یافت شده است.
قدمت این قبر و چشم مصنوعی یافته شده به حدود 4800 سال پیش از این میرسد.
بررسی و مطالعه به منظور دستیابی به اطلاعات بیشتر در این مورد ادامه دارد.
هر روزه چیزهای زیادی از این دست در محوطه های تاریخی کشورمان یافت می شود مخصوصا شهر سوخته که قدمتی پیش از تاریخ دارد
ولی از این موارد فقط یکی دو مورد است که صحیح و سالم می مونه و خبرش به گوش ما می رسه البته متاسفانه بله قابل توجه کسانی
که می گویند ما در تاریخ ایران پیش از اسلام چیزی برای گفتن نداریم .
با تشکر از جناب آقای دکتر رضا مرادی غیاث آبادی | |||||||
 |
همایش یک روزه بررسی باستان شناسی مدرن و باستان شناسی ایران با حضور دکتر عمران گاراژیان روز دوشنبه ۷/۲/۱۳۸۶ در دانشگاه شهر کرد باتلاش انجمن علمی دانشجویی دانشگاه شهر کرد در این دانشگاه برگزار خواهد شد.
به گفته آقای سلیمانی دبیر اتحادیه انجمنهای علمی دانشجویی باستان شناسی کشور دومین نشست دبیران انجمنهای علمی دانشجویی باستان شناسی کشور نیمه دوم اردیبهشت ماه به میزبانی دانشگاه شهر کرد در این دانشگاه بر گذار خواهد شد.
به گزارش مهر، دانشگاه شهرکرد دارای 25 انجمن علمی دانشجویی فعال است و انجمن علمی دانشجویی رشته باستان شناسی این دانشگاه در سال گذشته موفق شد عنوان نمونه کشوری این انجمن ها را به خود اختصاص دهد.
| الواح گلی متعلق به ایران است | |
| خبرگزاری مهر - گروه اجتماعی: حفظ میراث یک سرزمین ، مقوله ای همگانی در تمامی تمدن های بشری است و هیچ جامعه ای نیست که بدون پشتوانه "هویت فرهنگی" ، بتواند در مسیر توسعه گام بردارد و از همین رو ، حفظ آنچه که به عنوان مواریث گذشتگان از آن یاد می شود ، وظیفه ای خطیر و سنگین است که بر دوش تک تک احاد یک ملت سنگینی می کند و باید برای حفظ آن ، از هیچ تلاشی دست بر نداشت. | |
|
به گزارش خبرنگار مهر ، موضوع بازپس گیری الواح گلی ایران از آمریکا ، چند صباحی است که سوژه ای رسانه ای شده و هر چند وقت یکبار ، مطبوعات به نوعی ، پیگیر موضوع بازگشت الواح گلی می شوند اما اینکه ، رسانه ها تا چه اندازه می توانند در این خصوص تاثیر گذار باشند ، موضوعی روشن است ولیکن ، پیگیری و جدیت مسئولان سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری به عنوان متولی امر در حوزه حفظ و احیاء آثار تاریخی ، مسئله ای است که نمی توان نسبت به آن بی اعتنا بود. زیرا ، تعصب و غیرت ملی ایرانیان هرگز اجازه نمی دهد که مواریث کهن سرزمین شان به یغما برده شود. داستان الواح گلی و قانون 1309... در سال 1316 (1937) طی حفاری مشترکی توسط دولت وقت ایران و موسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو در تخت جمشید ، تعداد قابل توجهی اموال فرهنگی - تاریخی ارزشمند به دست آمد که این اموال بین دولت ایران و موسسه مذکور به طور مساوی تقسیم شد. این حفاری و تقسیم اموال میان طرفین ، شکل کاملا قانونی و مجاز داشت زیرا قانون 1309 راجع به حفظ آثار ملی مصوب 1309 شمسی مجلس ، اولا حفاریهای علمی مستقل توسط موسسات پژوهشی خارجی و یا حفاریهای علمی مشترک میان دولت ایران و این موسسات را مجاز و معتبر دانسته بود ، ثانیا تقسیم اشیاء حاصل از این حفاریهای علمی میان دو طرف و خروج اموال سهم طرف خارجی از کشور را رسما تایید می کرد. از سال 1309 تا اواخر رژیم سابق و وقوع انقلاب اسلامی با مجوز رسمی همین قانون ، هیئت های حفاری کشورهای امریکا ، فرانسه... در تمامی نقاط کشور به حفاری علمی می پرداختند و اشیاء ارزشمند حاصله با توافق دولت میان دو طرف تقسیم می شد و طرف های خارجی سهم خود را قانونا از کشور خارج می کردند و در واقع به موجب همین قانون رسما مالک این اموال می گردیدند. هرچند اموال مکشوفه منشاء ایرانی داشته و در ایران به دست آمده بود و حاصل فرهنگ و تمدن شکوهمند ایرانی - اسلامی بود ، لیکن مالکیت طرف های خارجی به موجب مجوز مجلس ایران بر آن اشیاء محرز می گشت. سالها بعد از تصویب قانون 1309، کنوانسیون راجع به ممنوعیت ورود ، صدور ، انتقال مالکیت غیر قانونی اموال فرهنگی - تاریخی مصوب 1970 یونسکو ، این گونه مالکیت ها را رسما تایید کرد و کشورهایی چون ایران با عضویت خود در این کنوانسیون ، بر این قسمت از مفاد آن نیز صحه گذاشتند. در واقع به همین دلیل است که جمهوری اسلامی ایران به موجب تمامی قواعد و قوانین پذیرفته شده حقوق و روابط بین المللی قادر به طرح ادعایی نسبت به استرداد اموال فرهنگی - تاریخی ایرانی که در موزه های معتبر دنیا همچون لوور فرانسه ، نگهداری می شوند ، نیست.
|
ادامه مطلب
